Ana..

Salam.

Pernah seorg sahabat menyangka yg sy dulu pernah bersekolah di Naim Lil Banat. Sy tersenyum shj. Siapalah sy nak menjejakkan kaki di situ. Sy bersekolah di sekolah biasa shj. Jln tak sampai 5 minit pun dr rumah. Tak pernah duduk asrama, tak pernah berjauhan dgn keluarga. Msk Kolej Matrikulasi Perak, itulah kali pertama berpisah dgn keluarga. Al-kisah di matrik dulu tak payah cerita. Biar Allah shj tahu. :)

Alhamdulillah lps tu dpt pula ke Pusat Asasi UIA, PJ. Dkt juga dgn rumah, setengah jam sampai rasenye. Igt lg mase nak msk UIA, serba salah juga nak tgglkn matrik. Sbb kebetulan dah dpt sesuaikan diri, dah kembali tenang, setelah 'berhempas-pulas' bersabar, tiba2 dpt tawaran msk UIA. Masa dah rase boleh nak adapt tu la, dtg ujian sebegini. Benarlah, cara Allah nak uji tu mcm2 cara.

Kalau nak cerita perkara2 yg sy lalui, yg membawa kpd siapa sy hari ini, sekarang ini, saat ini, mmg lah byk. Tp apa2 pun, ini lah sy sekarang. Org kata dah berubah. Tp di sini sy ingin jelaskn.. Jika benarlah kata anda yg sy telah berubah, ingin sy jelaskn, sy tak perasan pun sy berubah. Sy tak perasan pun sy ade buat perubahan di sana-sini. Bila sy fikir sekarang.. bila masa plak ak tukar benda2 ni?. Termangu sekejap. (Termangu, pkataan br blaja. ehhe).

Td mase dkt open house, ade sorg shbt lama ni tak habis2 sebut. "Btol la. Kau dah lain." Sy agak segan sbb ramai org jugak time tu dan semua mmg sdg mndgr. Sy tak suka jd center of attention. Disbbkn dia ulang perkara tu byk2 kali, sy jwb, dgn baik dan tiada niat lgsg utk sombong. "Chill chill, we'll talk about that later". Fuhh, terlps satu sesi "being in the limelight".

Ade shbt kesygn yg sorg ni (you know who you are.. ;) ), lps die bc salah satu post sy, die kate die adore sy sbb sy strong. Sy sgt sgt sgt segan dgn pujian itu. dan Dr. Fazilah Kamsah ade buat research, kata beliau, org November ni tak hargai pujian. hehe. Pelik lah.

Ada kalanya sy strong, ada kalanya sy weak. Kdg2 di atas, kdg2 di bwh. Semuanya milik Allah. Tiada satu milik sy. Boleh jd Allah nak tarik keupayaan sy utk menulis. Boleh jd juga Allah nak tarik keupayaan sy utk menggerak jari2 ni. Igt, semua org boleh buat apa yg org disekelilingya buat. Cuma bebeza cara.

Ampunkan sy. Niat sy menulis semua ni bkn utk tidak menghargai pujian2 anda. Sesungguhnya sy menghargai. Sy tahu niat anda baik. Sbb anda adalah org2 yg baik. Itu sudah tentu.

Tp ampunkan sy sekali lg.. Setakat itu shj. Sbb sy benar2 takut dgn sesuatu yg bernama ria'.
Ria', sesuatu yg dlm hati, sesuatu yg susah utk dikawal. Sy mengaku, sy pernah menangis sbb perkara ini.

Ampunkan saya sahabat2.. jgn slh erti. Bersangka baiklah terhadap sy. :)

p/s: nak kongsi, dgr lagu Hamzah Asadullah. Hayati lirik sambil dgr lagu die. Sayu.